Rachunek za prąd – jak czytać fakturę energii elektrycznej?
Kiedy do skrzynki klienta trafia faktura za energię elektryczną, większość osób po prostu sprawdza widniejącą na dokumencie kwotę i termin płatności, a następnie rozlicza się z powstałego zobowiązania. Mało kto tymczasem zatrzymuje się na chwilę, by przyjrzeć się dokładnie, jak wygląda rachunek za prąd. Warto poświęcić chwilę i zorientować się, co skrywają w sobie poszczególne elementy faktury – w zależności od tego, czy mamy podpisaną umowę kompleksową, czy też dwie oddzielne umowy na sprzedaż i dystrybucję energii, sytuacja będzie wyglądać nieco inaczej.
Jak czytać rachunek za prąd? Umowa kompleksowa
Jeżeli podpisaliśmy umowę kompleksową, otrzymujemy jeden, zbiorczy rachunek za prąd. W takiej sytuacji faktura taka zawiera kilka części składowych, wśród których znajdują się następujące elementy:
- Cena za pobraną energię czynną
- Stawka opłaty abonamentowej w obrocie (opłata handlowa)
- Składnik stały składki sieciowej
- Składnik zmienny stawki sieciowej
- Składnik jakościowy stawki opłaty systemowej
- Stawka opłaty przejściowej
- Opłata abonamentowa
Po wyszczególnieniu wyżej wymienionych pozycji wraz z cenami jednostkowymi netto, na dokumencie znajduje się rubryka z rozliczeniem VAT, wyliczająca podatek w wysokości 23%. Dopiero poniżej znajdziemy podsumowanie ilości wykorzystanych kWh oraz kwotę brutto, jaką należy uiścić z tytułu korzystania z energii elektrycznej oraz jej dystrybucji.
Faktura za prąd w przypadku dwóch odrębnych umów
W sytuacji, gdy klient nie podpisał umowy kompleksowej, otrzymuje dwie odrębne faktury za prąd w związku z dwiema oddzielnymi umowami, jakie musiał podpisać.
W ramach umowy sprzedaży energii otrzymuje on fakturę, która zawiera cenę za pobraną energię elektryczną oraz stawkę opłaty abonamentowej w obrocie (czyli opłatę handlową). Druga faktura przychodzi do niego natomiast od lokalnego Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD). Na tym dokumencie, powstałym w wyniku umowy o świadczenie usługi dystrybucji energii elektrycznej, znajdują się pozostałe elementy:
- składnik stały oraz składnik zmienny stawki sieciowej,
- składnik jakościowy stawki opłaty systemowej,
- stawka opłaty przejściowej,
- opłata abonamentowa.
Elementy składowe faktury – opłaty za pobrany prąd
W przypadku opłat za prąd mamy do czynienia z dwoma kosztami. Pierwszy z nich to opłata za energię czynną – jest to podstawowa opłata na rachunku, wyrażona w złotych za kWh (w przypadku taryfy G, dotyczącej gospodarstw domowych) lub w złotych za MWh (w przypadku firm, korzystających z taryfy A, B lub taryfy C). To właśnie widniejąca tutaj stawka ma podstawowe znaczenie dla klienta, który powinien wybrać taką ofertę, która pozwoli mu zaoszczędzić najwięcej pieniędzy na zakupie energii elektrycznej. Wypróbuj porównywarkę cen prądu, żeby znaleźć najlepszą opcję.
Drugim składnikiem jest opłata handlowa – to kwota, jaką ponosi klient z tytułu obsługi, rozliczania i fakturowania. Nierzadko wielu sprzedawców rezygnuje z tej opłaty – jeśli jednak występuje, wyrażona jest w złotych za miesiąc.
Elementy składowe – opłaty dystrybucyjne
Osobną kwestię stanowią opłaty dystrybucyjne, które trafiają do Operatorów Systemów Dystrybucyjnych i wynikają z kosztów, jakie ponoszą te podmioty z tytułu dostarczania prądu do domów i firm. Poniżej znajdziecie opłaty dystrybucyjnej znajdujące się na rachunkach za prąd.
Opłata abonamentowa
Jest to kwota należna za odczytywanie wskazań układów pomiarowo-rozliczeniowych i ich bieżącej kontroli. Innymi słowy, jest to opłata za odczyt licznika, która pokrywa koszt inkasenta, który dokonuje fizycznego odczytu licznika prądu. Stawka opłaty abonamentowej zależy od wybranego przez klienta okresu rozliczeniowego. 12-miesięczny okres rozliczeniowy wiąże się z niższą stawką, ponieważ inkasent dokonuje odczytu raz w roku. Częstsze wizyty inkasenta (co miesiąc, dwa lub co sześć miesięcy) wiążą się z proporcjonalnym wzrostem tej kwoty.
Opłata przejściowa
Wiąże się ona z wcześniejszym rozwiązaniem kontraktów długoterminowych z elektrowniami, które zawierano w latach 1994-1998 jako zabezpieczenie kredytów zaciągniętych na realizację inwestycji. Ostatni kontrakt wygasa w 2027 roku i prawdopodobnie wówczas opłata przejściowa zniknie z rachunków klientów. W przypadku gospodarstw domowych opłata przejściowa jest stałą opłatą, wyrażoną w złotych na miesiąc. Jej wysokość zależy od rocznego zużycia energii elektrycznej (taryfy G) lub typu sieci, do której podłączony jest odbiorca oraz mocy umownej (taryfy dla firm).
Składnik stały stawki sieciowej
W tym przypadku mamy do czynienia z opłatą za usługi dystrybucji energii elektrycznej, a ściślej – kwota ta pokrywa koszty eksploatacji i rozwoju sieci przesyłowej i dystrybucyjnej. Pobierana jest jako opłata miesięczna, wyrażona w złotych, a należna kwota przybiera inne wartości, zależnie od lokalnego OSD i rodzaju taryfy.
Składnik zmienny stawki sieciowej
Podobnie jak w przypadku powyższego składnika, mamy do czynienia z opłatą za usługi dystrybucji. Tym razem jednak jest to kwota zmienna, której wysokość zależy od kWh zużytych przez odbiorcę. Opłata ta pokrywa ponadto koszty zakupu energii przez dystrybutora, konieczne do pokrycia strat sieciowych oraz kosztów związanych z transportem energii sieciami należącymi do innych operatorów lub przedsiębiorstw energetycznych. Oznacza to, że najwyższe opłaty składnika zmiennego stawki sieciowej dotyczą odległych, mało zurbanizowanych obszarów, które wiążą się dla dystrybutora z największymi stratami w przesyle oraz największym kosztem transportu energii elektrycznej i kosztem rozwoju i utrzymania infrastruktury.
Stawka jakościowa
Jest to opłata z tytułu korzystania z krajowego systemu elektroenergetycznego, czyli – innymi słowy – sieci operatora systemu przesyłowego firmy PSE. Większość tej stawki wiąże się z kosztami utrzymania całego systemu oraz zapewniania niezawodności bieżących dostaw energii elektrycznej w odpowiedniej jakości. Stawka jakościowa liczona jest zawsze w złotych za kWh zużytej przez odbiorcę końcowego energii elektrycznej.
Opłata mocowa
Opłata mocowa pojawiła się na fakturach w związku z przyjętą w 2017 roku ustawą o rynku mocy, mającą na celu wynagradzać wytwórców za utrzymanie bezpieczeństwa energetycznego. Wysokość miesięcznych stawek opłaty mocowej określana jest przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. To, ile zapłaci dany klient, zależy od jego rocznego zużycia energii elektrycznej.
Opłata OZE
Wprowadzona w 2021 roku opłata OZE wynika z ustawy o Odnawialnych Źródłach Energii. Jej celem jest pokrycie kosztów, jakie powstają w związku z uczestnictwem producentów zielonej energii w systemie aukcyjnym i w systemach taryfy gwarantowanej, pokrywa ona ponadto dopłaty do ceny rynkowej.
Opłata kogeneracyjna
Opłata ta wyrażona jest w zł/MWh i dotyczy zapewnienia dostępności energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w krajowym systemie elektroenergetycznym.
Jak wygląda przykładowy rachunek za prąd?
Przyjrzyjmy się, jak może wyglądać przykładowa faktura za energię elektryczną (wersja elektroniczna faktury), wystawiona przez firmę Energa dla taryfy G12W – rozliczenie rzeczywiste. Pierwsza strona tego dokumentu przedstawia rozliczenie faktycznie zużytej przez użytkownika energii w danym okresie oraz formy płatności:
Z drugiej strony rachunek za prąd zawiera: dane odczytowe ze stref pomiarowych (szczyt i pozaszczyt); szczegółowe rozliczenie sprzedaży prądu; szczegółowe rozliczenie dystrybucji prądu; na samym dole znajduje się pełne rozliczenie w wartościach netto i brutto.
Obserwuj
Może Cię również zainteresować
UE zatwierdza nowe limity masy dla ciężarówek zeroemisyjnych – przełom dla transportu
Ministrowie państw UE zgodzili się na zwiększenie dopuszczalnej masy ciężarówek elektrycznych i wodorowych, by umożliwić im przewóz większych ładunków bez utraty zasięgu. To ważny krok dla rozwoju transportu zeroemisyjnego.
Axpo i GNV przeprowadzają pierwsze bunkrowanie bio-LNG typu ship-to-ship we Włoszech
Axpo oraz włoski operator promowy GNV zrealizowali pierwszą w historii Włoch operację bunkrowania bio-LNG typu ship-to-ship w porcie w Genui. To ważny krok w dekarbonizacji żeglugi morskiej i rozwoju paliw odnawialnych.
Europejskie finansowanie surowców krytycznych – wyzwania i rekomendacje
Europa mierzy się z wyzwaniem skutecznego i odpowiedzialnego finansowania projektów dotyczących surowców przejściowych, kluczowych dla transformacji energetycznej. Brak spójnych mechanizmów i koordynacji na poziomie UE utrudnia rywalizację z globalnymi graczami.
Floty firmowe kluczem do wzrostu popytu na elektryki produkowane w UE
Komisja Europejska przygotowuje nowe przepisy, które mogą zrewolucjonizować rynek samochodów elektrycznych w Europie. Ambitne cele dla flot firmowych mają szansę znacząco zwiększyć produkcję i sprzedaż pojazdów Made-in-EU.
Wyzwania zrównoważonego pozyskiwania biogenicznego CO₂ dla e-paliw w Europie
Produkcja e-paliw, takich jak e-kerosen i e-metanol, wymaga dużych ilości zrównoważonego CO₂. Analiza T&E wskazuje, że dostępność biogenicznego CO₂ w Europie już dziś jest ograniczona i konkurencyjna wobec innych sektorów.
Luka biopaliwowa w prawie UE na 2035 rok: ryzyko niekontrolowanego wzrostu popytu
Nowa analiza T&E wskazuje, że luka w unijnym prawie dotyczącym biopaliw może spowodować gwałtowny wzrost zapotrzebowania na zaawansowane biopaliwa, przewyższający możliwości ich zrównoważonego pozyskania nawet dziewięciokrotnie do 2050 roku.
Komentarze